Je kunt de software van de realiteit niet herschrijven
Ken je het verhaal van de professionele rally-gamer?
Hij was een natuurtalent in virtuele races. Hij had de beste setup: een high-end stuur met force-feedback dat elke steen en elke hobbel direct doorgaf. Tijdens een belangrijk toernooi raakte hij een steen. De feedback van zijn stuur was zo bruut dat hij de macht over het stuur verloor en overkop ging.
Zijn reactie was veelzeggend. Hij klaagde de fabrikant aan. De feedback was overdreven en onterecht. Omdat hij een goudmijn was voor hun marketing, stemden ze in. De software werd herschreven. De force-feedback werd zachter en vergevingsgezinder.
De gamer was in zijn nopjes. De simulatie boog voor zijn wil.
Na de overwinning reed hij in zijn echte auto naar huis. Plots stak er een kat over. Hij maakte een reflexbeweging, raakte de borduur en ging overkop.
In de echte wereld kun je de software niet aanpassen.
De borduur ligt er gewoon
De steen in het spel en de borduur in de realiteit hebben geen mening over jouw stuurmanskunst. Ze liggen er gewoon. Onveranderlijk en meedogenloos.
In de zakenwereld zie ik leiders exact hetzelfde doen als de gamer. Wanneer de realiteit ongemakkelijk wordt, proberen ze de feedback te verzachten:
De cijfers vallen tegen? We passen de meetmethode aan of herdefiniëren de KPI’s.
Er is frictie in het team? We huren een coach in om de communicatie te verzachten, in plaats van het onderliggende probleem op te lossen.
De markt verandert? We schrijven een nieuw visiedocument dat de realiteit mooier inkleurt dan ze is.
Het voelt als controle. De simulatie buigt. Maar net als de gamer die naar huis rijdt, loop je een enorm risico. De echte wereld reageert niet op jouw aangepaste software.
De hefboom zit in de bestuurder
Veel leiders besteden 80% van hun tijd aan het sleutelen aan de feedbacksystemen. Ze willen een dashboard dat hen vertelt wat ze willen horen. Ze creëren een organisatie waarin de force-feedback zo laag staat dat niemand de hobbels nog voelt.
Totdat de markt een onverwachte beweging maakt. Dan blijken de reflexen van de organisatie niet getraind op de realiteit, maar op de simulatie.
De hefboom voor groei zit niet in het verzachten van de feedback. Hij zit in de bestuurder. De realiteit verander je niet door de rapportages aan te passen. Je verandert je resultaat door je eigen stuurmanskunst te verhogen en de scherpte van de feedback te accepteren.
Ik help leiders om de force-feedback weer vol open te zetten. Niet om het moeilijker te maken, maar om ervoor te zorgen dat hun reflexen weer overeenstemmen met de echte wereld.
Durf jij de realiteit weer onversneden te voelen?